ก็เพราะว่า ความซวยมันไม่เข้าใครออกใครน่ะสิ

 

อนึ่ง

 

ความซวยมันก็มักจะมาเป็นชุด ทว่า ความสุขมาเพียงกระปริดกระปรอย

 

แต่

 

ทำไมต้องเป็นวันศุกร์ทุกทีเลยวะ!?!

 

คราวที่แล้วก็ตกบันได คราวก่อนนู้นก็โดนไม้ฟาด+ลูกเทนนิสตกใส่ทั้งๆที่คอเคล็ดอยู่แล้ว

 

คราวก่อนหน้านั้นอีก ขาพลิกเอ็นฉีกกันเลยทีเดียว

 

เอวัง.../สลบ

 

หรือแค่คิดมากไปเองวะ...เพิ่มในเมมโมรี่ ศุกร์ซวย อีกหนึ่งเรื่องแล้วกัน

 

วันนี้เหลือเพื่อนฝูงนัดไปดูหนังกัน

 

ไข้(จากน้ำชา10แก้วเมื่อคราentryก่อนหน้านี้)ก็ยังไม่หาย

 

แต่...คนมันจะไปแร่ดดูอันเดอร์เวิร์ลที่พัทยาเซ็นทรัลเวิร์ลใครจะทำไม- -+

 

อะฮึ....

 

ตอนเช้าก็แต่งตัวลงมาข้างล่างปรากฏว่า

 

 

 

ป๊าที่กลับจากปั่นจักรยานไปจีน(300โลแน่ะ....)เมื่อคืนบอกว่าซื้อมาให้

 

เกิดอาการ

 

 

 

 ดีใจแต่ช๊อคมากกว่าขึ้นมากระทันหัน

 

มีเครื่องเล็กแล เครื่องใหญ่...ให้พี่สาวเลือกก่อน

 

ตูข้าเลยได้เครื่องเล็กที่ห่วยกว่ากระทัดรัดกว่าเยอะมา เรื่องความ ห่วย ดีไม่ต้องไปพูดถึงมัน

 

(จิ้มก็ไม่ไป ตัวเสียบปากกาให้กรูก็ไม่มี แถมปรับห่านอะไรไม่ค่อยจะได้

 

 คู่มือสะด่อยจอร์จ.../สลบ < ไม่พูดถึง...จริงๆ...)

 

จอร์จ...อาเหยา สุดยอด...หลุดออกมาได้จากโรงงานของฮีโร่ด้วย ฮา....

 

แล้วก็10.20ออกจากบ้านเพื่อนนัด10.30

 

ไปเป๊ะๆ แล้วก็จะได้สาธยายความซวยกันเสียที(นี่มึงเพิ่งจะเริ่มใช่มะ....)

 

ก็ไปถึงสิบเอ็ดโมงก่า เลยไปจองตั๋วหนังกันก่อน

 

แพงเว่อร์...แต่ก็ซื้อ เพราะจะดูฉากออนท๊อปภาคต่อ เรายอมค่ะ!

 

แล้วพอถึงเวลาก็ขึ้นไป ตามว่าต้องเข้าห้องน้ำกันก่อน

 

อนึ่ง ตูข้าเพิ่งเคยดูหนักที่เซ็นเวิร์ลเป็นครั้งแรก...ไม่คิดว่ามันจะสยองปานนั้น....

 

 

มันยาวไกลมาก...

 

 

สยองสุดๆ= ="

 

ดูหนังจบก็เดินแร่ดต่อเล็กน้อยแล้วก็ไปซื้อเค้กกัน

 

ขากลับ...รองตีนมัน....

 

 

แยกร่างกันว่ะค่ะ เมื่อเช้าไม่เป็นนี่ว้อย!! มาเป็นห่านอะไรเอาตอนนี้- -....

 

เดินไปชัดไม่ไหว เดี๋ยวมันจะแยกเซลล์ออกมาสร้างรองเท้าใหม่อีกข้างก่อน

 

เราจึง....

 

 

แต่

 

ก็ขาด มันยืดสังขารให้รองเท้าฉันไม่ได้เลย= ="

 

เลยต้องเข้า7-11 เพื่อซื้อกาวช้าง ตราอะไรซักอย่างมาเป็นการด่วน

 

เดินเข้าพารากอน เพื่อ ตากแอร์ ติดกาวรองเท้าของเรา

 

เดินเท่าไหร่ก็ไม่ถึงห้องน้ำ ตอนคนน้อยๆเลยถอดเดินมันซะเลย

 

 

ไม่รู้ว่ามันแห้งรึยังเลย บ้าบอ เอานิ้วไปจิ้ม มันติดนิ้วเค้าอ่ะT Tล้างไม่ออกโด้ย...

 

 

นิ้วแดงเถือก...

 

แต่แล้วก็กลับบ้านมาโดยเหมือนจะ สวัสดิภาพ เพื่อมาตบตีกับโทรศัพท์ใหม่

 

เอวัง

 

ผ้าพันคออีโตะ 50% 1เมตรเสร็จแล้ว ทำใหม่หมด มันใหญ่เกินคอเลยต้องพับอีก-*-

 

กลับถึงบ้าน...หมาที่บ้านอาละวาดเพราะมีหมาซอยข้างๆโดนรถชนแล้วมานอนที่หน้าบ้านข่อย...

 

เอวัง

 

ไข้ขึ้นจริงๆด้วยT T

(แหงแซะ อากาศร้อนหอยเดินเข้า-ออกห้าง+BTSสนุกสนาน แร่ดไปแร่ดมาอีก)

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

เอาน่ามันก็ใช่จะซวยทุกครั้งนี่นา><
รองเท้าแบ่งเซลล์พี่ก็เคยเป็น ฮ่าๆ เวลามันแยกกันเหยียบพื้นแต่ละทีมีเสียงซะด้วย=[]=""
อากาศร้อนๆเดินเจอที่ร้อนสลับแอร์ไข้ขึ้นหกันพอดีสิจ๊ะ
ยังไงก็หายไข้ไวๆน่อ*-*/

#1 By ♪~•F@RNG•~♪ on 2009-02-28 00:17

อันความซวยของพี่ท่าน ....


ช่างใหญ่หลวงนัก

#2 By Nookeii❤。◕‿◕。 on 2009-02-28 12:28

เอ่อ รองเท้าเนี่ยขาดข้างนอกอย่างแย่อ่ะ ต้องหาซื้อใหม่ด่วน รองเท้าผ้าใบฉันรั่วค่ะ น้ำมันก็ซึมเข้ามา เปียก....
งี้แหละของถูกsad smile

#3 By ป้าแดง underground on 2009-02-28 19:04

อ่ะน่า ใจเย็นๆนะน้องหนุ
แต่ว่าเป็นไข้น่ะกินยาอ๊ะยังจ๊ะ
ดูแลตัวเองด้วยนะ ดรุ๊บ ดรุ๊บ
......วันหลังไปทำบุญด้วยกันมั้ย??

#5 By Zeraphina on 2009-02-28 20:04

พูดได้คำเดียว...

"สิ้นหวัง!! สิ้นหวังกับวันศุกร์แล้ว"
sad smile sad smile sad smile sad smile sad smile

(รองเท้าผมก็กำลังจะออกอาการแบบนั้น..ต้องรีบเปลี่ยนแล้ว!)

ขอให้วันเสาร์จงเป็นวันสุดประเสริฐ
ยังวาดเท้าสวยเหมือนเดิมเลยนะครับ
ซวยเป็นของคู่กะคนเดินถนนทั่วไปนะจร้า
ชีวิตยังไม่สิ้นมันก็ต้องดิ้นต่อปายย~
///เว้นแต่มันจะซวยจนสิ้นชีพไปซะก่อน

ส่วนชุดอีโตะก็สู้เค้านะจร้า~

ข้องใจรองเท้า จะซ้ำเติมกันทำไหอะไร
เป็นตรูนะเขวี้ยงทิ้ง ตีนเปล่ากลับบ้าน
ประชดซะเลย

#7 By • KazeayatE • on 2009-03-14 20:25